Traditiedragers

Steve Severeyns en Franck Delforge zijn forains

In de kijker januari 2014
Steve Severeyns en Franck Delforge ademen kermis. Ze zijn er niet alleen geboren en getogen, maar hebben van mensen vermaken ook hun beroep gemaakt. De kermiscultuur ligt hen dan ook bijzonder nauw aan het hart. Als geen ander weten deze heren hoe belangrijk de kermis is voor een lokale gemeenschap en voor hoeveel blijheid de komst van hun kramen zorgt. Voor hen vormt kermiscultuur de spil van de feestcultuur en mag de verbindende kracht van de bijhorende gebruiken niet onderschat worden. Dat is meteen ook de reden waarom Steve en Franck twee jaar geleden besloten om een traject op te starten dat de aanvraag voor opname in de Inventaris Vlaanderen voor immaterieel cultureel erfgoed voorbereidt. Vanuit het kermiserfgoedcomité van de Verdediging der Belgische Foorreizigers vzw willen zij namens de betrokken erfgoedgemeenschap iedereen duidelijk maken hoe belangrijk het is om de kermiscultuur door te geven aan de volgende generaties. LECA is een van de organisaties die hen helpt bij de begeleiding van dit proces en vond Steve en Franck meteen bereid om toe te lichten wat het voor hen betekent om forain te zijn.

Nelly Haelterman verzamelt nieuwjaarsbrieven

In de kijker december 2013
Meer dan 9000 nieuwjaarsbrieven telt haar collectie intussen en de mooiste exemplaren houdt ze dicht bij zich. Minstens een maal per week bladert Nelly Haelterman (64) door haar favoriete ringmap met oude nieuwjaarsbrieven. De overige 45 staan op een breed rek in de oude kinderkamer. De oudste brief dateert uit 1838, de jongste van 1 januari 2013. ‘Dat is meteen ook de laatste nieuwjaarsbrief die ik van mijn eigen kleinkinderen zal krijgen,’ lacht Nelly, ‘De jongste is twaalf, dus vanaf volgend jaar zal ik op andere manieren aan nieuwjaarsbrieven moeten komen.’ Nu de lagere schoolkinderen hun schoonschrift bovenhalen voor hun beste wensen, belden wij met Nelly over haar bijzondere collectie.

Nele Buys over Sint-Maarten en Sinterklaas

IN DE KIJKER NOVEMBER 2013
Nele Buys is geboren en getogen in Aalst en keek daar als kleine meid ieder jaar al lang voor 11 november uit naar de komst van Sint-Maarten. Jaren later stapte zij in het huwelijksbootje met Mike Keirsbilck, die uit Denderleeuw komt. Anders dan Nele kreeg de kleine Mike jaar na jaar Sinterklaas op bezoek, en dat natuurlijk steevast op 6 december. Nele en Mike wonen tegenwoordig in Gent en hebben intussen 2 dochters van 4. Dat maakte LECA enorm benieuwd naar de geversheilige die vandaag aan hun deur klopt.

Norbert Vos over Joodse begrafenisrituelen

In de kijker oktober 2013
In de aanloop naar Allerheiligen en Allerzielen staat LECA even stil bij begrafenisrituelen. Voor veel mensen is het gebruikelijk doden te herdenken door chrysanten op een graf te plaatsen. In andere culturen hebben andere gebruiken een gelijkaardige functie. LECA-vrijwilligster Ann Driessen sprak met Norbert Vos, een Joodse zaakvoerder uit Antwerpen, over hoe in het Joodse geloof met de dood wordt omgegaan.

Bruno Stappaerts van werkgroep REUZEN-plan

IN DE KIJKER SEPTEMBER 2013
Sinds mei 2012 is Kontich een 6 meter hoge inwoner rijker. Hoewel hij via allerlei tradities en gebruiken stevig in de reuzentraditie geworteld is, is Contios allesbehalve een typische reus. Niet alleen heeft hij een ander uiterlijk dan we tot nu toe van reuzen gewend zijn, ook de manier waarop hij beweegt en de uitstapjes die hij maakt zijn zonder meer verrassend te noemen. De werking rond Contios werd van meet af aan opgevat als een sociaal-artistiek project, dat door vele handen vorm krijgt. Dat maakt van Contios meteen een reus met een schare enthousiaste fans. Redenen genoeg dus om bij Bruno Stappaerts, bezieler van de coördinerende werkgroep REUZEN-plan, te polsen hoe wilde plannen vorm krijgen in Kontich.

Bart Goetschalckx van het bloemencorso Loenhout

IN DE KIJKER JUNI/JULI 2013
Bloemencorso’s zijn optochten van wagens versierd met bloemen. In Vlaanderen gaan er elk jaar 5 van deze stoeten uit. Voor elk daarvan kunnen de organisatoren jaar na jaar rekenen op een grote schare vrijwilligers, vriendengroepen, verenigingen en buurtschappen, die samen maandenlang het corso voorbereiden. Dat groepsproces is de ware kracht achter de corso’s. Juist het feit dat ze samen iets in elkaar steken zorgt voor een enorm gemeenschapsgevoel onder de wagenbouwers. Ook in Loenhout, een kleine gemeente van 3600 inwoners, is dat het geval. Jaarlijks gaat daar op de tweede zondag van september het bloemencorso uit. In de dagen die daaraan vooraf gaan steken maar liefst 1200 mensen een handje toe bij de voorbereidingen. LECA had met één van hen een boeiende babbel over alles wat met het corso te maken heeft. Bart Goetschalckx (40) runt in het dagelijkse leven zijn eigen IT-bedrijf, maar is daarnaast ook een geboren en getogen corsobouwer.

De plechtige communie van Jolien D.

In de kijker mei 2013
Jolien: ‘Op 19 mei heb ik mijn plechtige communie gedaan en was er een groot feest. Ik heb er wel echt naar uitgekeken, want je communie doen is toch wel iets heel speciaals hé. In de week voor mijn communie moest ik elke dag naar de kerk om te oefenen. We deden dan alsof de communie al echt bezig was. Mijn klasgenootjes en ik zaten vooraan in de kerk. Maar ik zat op de achterste rij waardoor ik eigenlijk niet zo veel zag van wat er gebeurde. Natuurlijk waren mijn mama, papa en Jelle er ook bij. Meme Godelieve en pepe Marcel zaten naast hen. Pepe André was er niet want hij woont in Spanje. Daarom was pepe Marcel dus gekomen. De pastoor vond dat niet erg. Zo lang er maar een pepe was, vond hij het goed.’

Luc Braeckman van De wereld van Kina over de tuttenboom in Gent

In de kijker juni 2012
Op 17 juni 2012 verzamelden tal van dappere peutertjes met hun fopspeen in de aanslag in het stadspark van Aalst. De reden daarvoor was een bijzonder feestelijk moment. De 115 jaar oude treurhazelaar in het park werd die dag namelijk officieel omgedoopt tot tuttenboom. Junior Chambers Internationaal Aalst, de vereniging achter het initiatief, vond hiervoor inspiratie in Zweden en Denemarken. In die landen is het namelijk al heel lang de gewoonte dat kindjes op de leeftijd van drie hun speentje achterlaten bij een pacifier tree’. In Vlaanderen is de tuttenboom in Aalst niet de eerste in zijn soort. Kindjes tussen 2,5 en 4 jaar die hun fopspeentje niet meer nodig denken te hebben, kunnen namelijk al een aantal jaar terecht bij de 'Tuutjesboom' in het natuurmuseum De wereld van Kina: de Tuin in Gent. LECA polste bij Luc Braeckman, coördinator van De wereld van Kina, om te horen hoe dat precies zit.

Marcella Bourdeaux van vinkenvereniging Botvink 2000

IN DE KIJKER APRIL 2013
Dat vinkenzetten veel meer inhoudt dan luisteren naar vrolijk vogelgekwetter weet Marcella Bourdeaux als geen ander. Deze 74-jarige dame uit Zulte is al jaren door de vinkensport gebeten. Aan LECA legde ze met plezier uit wat het vinkenzetten voor haar betekent.
In de kijker maart 2013
Een snelle blik op de kalender leert ons dat de eerste dag van de paasvakantie een topdag wordt voor iedereen die dol is op tradities. Niet alleen is 1 april de dag waarop de katholieke kerk dit jaar Paasmaandag viert, zoals vanouds mogen we elkaar dan ook weer een hele dag ongegeneerd voor de gek houden. Al eeuwenlang hebben mensen namelijk de vrolijke gewoonte om elkaar op de eerste dag van april op het verkeerde been te zetten. De oudste vermelding van dat gebruik is terug te vinden in een boek uit 1508: toen al had de Franse dichter Eloy d'Amerval het over een aprilvis, die tot op vandaag symbool staat voor een grap die op 1 april wordt uitgehaald. In de loop van de geschiedenis hebben dan ook heel wat mensen zitten broeden op plannetjes om anderen om de tuin te leiden. Niet zelden droegen ook de media echter een stevig steentje bij aan de grappen. In deze rubriek zetten we deze maand dan ook 5 hilarische 1 aprilgrappen uit binnen- en buitenland in de kijker.

Pagina's